Het was de laatste competitiedag en het was eveneens Merksplas kermis. We geraakten amper aan een ploeg en aan chauffeurs. Want traditiegetrouw moet iedereen met de kermis bij de oma gaan eten. Ik, ben en vader van Eersel waren de chauffeurs van dienst. We hadden om half 9 afgesproken maar tegen dat iedereen er was was het ook al 9 uur. Niet dat we ons echt moesten haasten want de wedstrijden begonnen pas om 11 uur. Maar rond 9 uur vertrokken we voor de zekerheid toch maar richting Schijf.
Want den Ben was koptrekker en dan weet je niet altijd waar je uitkomt. Maar tot onze verwondering reed hij recht naar Schijf. In’t centrum van Schijf wist hij het even niet maar toen heb ik zijn taak maar over gepakt en heb de laatste kilometers het kopwerk gedaan. We waren natuurlijk weer veel te vroeg. Dat had wel als voordeel dat we vlakbij konden parkeren. Want met al die zware kabassen ga je niet graag enkele kilometers. En nog veel plaats in de tent ook. We konden nog kiezen waar we gingen zitten. Vader Van Eersel reed terug naar huis en we moesten maar iets laten weten als we terug reden. Alvast merci voor te willen rijden. Ze wilden allemaal al maar direct gaan wegen want dan konden ze eten. Maar ik verzekerde hen dat ze al gerust mochten eten. We gingen toch te weinig wegen.
En inderdaad, toen we dan eindelijk gingen wegen wogen we 488 kilo en dan hadden ze allemaal al gegeten. Dus dat beloofde weer wat te worden en dan kwam daar ook nog eens bij dat er vandaag 11 jeugdploegen van de partij waren. Maar wij hadden niets meer te winnen of te verliezen en konden deze competitiedag dan ook zien als een doorgedreven training. Want als je een beetje realistisch bent weet je dat je met bijna 100 kilo te weinig niet iedereen naar huis trekt. We mochten beginnen tegen Boerekes. Vorig weekend hadden we ze nog van het brons kunnen houden op het BK maar vandaag waren ze gewoon een pak sterker en meer wakker. Het was immers kermis bij ons he. Maar we wilden toch punten pakken zenne.
Bij de 2de wedstrijd waren ze al wel iets of wat wakker geworden. En dat was wel te merken want Galliërs moest zich 2 maal gewonnen geven. Jippie,onze eerste punten waren binnen. De volgende zou weer niet veel worden wisten we al. Want de tegenstander waren de Powerrangers. Die moesten alles winnen want voor hen stond de 1ste plaats op het spel. En dat deden ze ook. Dan de thuisploeg. De 1ste trek wonnen zij maar ik had gezien dat als het wat langer duurde ze het moeilijker kregen. Daarom liet ik de ploeg bij de 2de trek blokken. Dit is iets wat wij normaal niet veel doen want onze jeugd moet het gewoonlijk hebben van de goede start. Maar het lukte net lang genoeg om aan de andere kant de ploeg uit evenwicht te brengen. Met als resultaat dat de trek naar ons ging.
Dan was het de beurt aan de Powerkids, das de jonge jeugd van de Powerrangers. En volgens mij hadden die aan den Epo gezeten want wat we ook probeerden, we konden hun geweld niet te baas. Dat beloven volgend jaar nog spannende wedstrijden te worden. Nu waren we halfweg en hadden we rust. Dat heeft wel geholpen want de 2 volgend wedstrijden werden beide gewonnen. Eerst tegen Fam. Janssens en dan tegen Versieck. Met nog 3 wedstrijden te gaan moesten we de 2 sterkste ploegen nog krijgen. En ja hoor, zowel van Mertensmannen als van Bison werd verloren. Tegen Monnickendam konden we de 3 punten nog wel binnen halen. Toen zat het erop voor de jeugd.
Nu was het nog wachten op de prijsuitreiking en dan konden we terug richting Merksplas rijden. Want we waren 3de geworden in de competitie. En dat met 1 competitiedag minder. De Mertensmannen hadden op deze laatste competitiedag toch nog de 1ste plaats kunnen heroveren. Dit mede dankzij de Bisons. Die pakten ook de 3 punten tegen Powerrangers waardoor het verschil opliep tot 6 punten. En dat waren er 2 te veel.
De beker die we kregen hebben we met Lieve mee naar huis gegeven. Het was immers haar laatste jaar bij de jeugd en ze heeft er net als al de jeugd kei hard voor gewerkt maar voor haar was het nog moeilijker omdat ze nog maar een half jaar bezig was.
Dan konden we alles inpakken en kermis gaan houden. We hadden ervoor gekozen om met 2 auto’s terug te rijden. Dat ging eigenlijk juist en dan moest vader van Eersel geen uur heen en weer liggen rijden voor 2 personen. Eenmaal in Merksplas natuurlijk eerst nog langs de frituur en dan huiswaarts om mej men lui kloten in de zetel te gaan liggen.
Tot volgend jaar
Kurt