Het was weeral zover. Na een maand zonder wedstrijd mochten we weer gaan touwtrekken. Ditmaal in Kalmthout. We waren met heel wat volk zodat we 4 auto’s vol hadden zitten. Dat was ook weeral een hele tijd geleden. 13 jeugd hadden we dag bij en dan ik, Jan boens, Peter, Ben en Wouter.
We hadden ervoor gekozen op de meest getrainden aan de kant te laten om zo de anderen de kans te geven om training op te doen en met ons eigenste ploeg mee te trekken. Zo bleven Niels, Joep, Tom en Maarten aan de kant. Dat was toch alleszins de bedoeling. Maar eer het zover was deed nog iedereen mee. De Niels met Versieck, de Joep met Jagersrust en de Tom en Maarten met het Mix-team. Dus wederom iedereen in’t touw.
Wat het ging geven wisten we niet want er was immers een pak ervaring uit de ploeg. Kwam daar nog eens bij dat de andere ploegen stevig doorgetraind hadden terwijl wij met amper getrainden in het touw stonden. We begonnen tegen Fam. Janssens. Een maand geleden konden we hun nog de baas maar nu, na een maand intensieve training, waren ze een maat te groot voor ons. Dan kregen we Powerrangers. Ook hiertegen konden we niets doen. Na 2 wedstrijden hadden we nog steeds 0 punten maar we hadden ook al 2 zeer straffe ploegen gehad. Nu konden we beginnen met punten te pakken.
Als eerste tegen de Grasgrieten. Hier pakten we de volle pot. Dan was het de beurt aan Versieck. Hier deed Niels mee. Maar ook met Niels in de ploeg konden ze niet winnen van ons. Dan volgde de mixploeg. Ook hier deden er 2 van ons mee. Maar ook zij konden ons niet bedreigen. Dan was het de beurt aan de Boerekes. Zij moesten het hebben van hun beuken en dat is nu net iets waar ze bij ons niet op getraind zijn. Als laatste wedstrijd kregen we Jagersrust. De 1ste trek wonnen we vrij vlot. Bij de 2de deed joep ook maar eens mee en dat scheelde toch. Hierdoor eindigden we met 10 punten op een 4de plaats. Niet zo slecht rekening houdend met het feit dat de ervaring langs de kant stond.
Nu zat het erom voor de jeugd en waren het de heren die aan de bak konden. Allez heren; ik en Jan Boensberg. Peter voelde het ook kriebelen en wilde het ook nog eens proberen. Verder was het allemaal jeugd. En dan nog de lichtste jeugd ook. Want de zwaardere waren na de jeugdwedstrijd al naar huis gereden om carnaval te gaan vieren. We mochten starten tegen Mertensmannen heren. Zonder enige opwarming meteen tegen de 2de van de vorige competitiedag. Dan zouden we ineens wakker zijn.
Onze start was goed en we wonnen zelfs terrein. Zoveel zelfs dat we de 1ste trek wonnen. Dit was een grote verrassing voor ons. En we dachten dat zij zich ook laten verrassen hadden en vreesden al voor de 2de trek. Maar niets van dat alles gebeurde en we konden ook deze trek tot een goed eind brengen. Joehoe, de 0 was van’t bord. Wie zei daar ook al weeral dat we in de namiddag toch geen punten zouden pakken? Dan mochten we tegen de Powerrangers. We konden ze een tijdje mooi vastzetten maar Peter kreeg weer last van zijn rug waardoor we ineens 100 kg lichter wogen.
Na deze trek stopte Peter er dan ook mee. Dit was een hele streep door de rekening. We konden nog een puntje afsnoepen van de Heidevinken maar toen ook Niels nog uitviel was het over. Met 150 kg te weinig en geen wissels meer konden we geen punten meer pakken. Maar het doel van de namiddag was toch een goede training te zijn voor de jeugd. Maar eens je in dat touw staat wil je toch winnen.
Herkansing op 15 maart.